Forum

CZ.II
I jeszcze coś… coś, czego boję się napisać, ale muszę.
Martwię się o Pani zdrowie. . Widać, jak ogromny ciężar Pani niesie. Jak wiele obowiązków, koncertów, projektów spada na Panią naraz.
A przecież nie musi Pani już za nikim gonić. Pani osiągnęła wszystko. Więcej niż ktokolwiek. I naprawdę nie trzeba już niczego udowadniać światu.
Czasem łapię się na tym, że zadaję sobie pytanie, które boję się postawić na głos: czy Pani jeszcze jest szczęśliwa w tym, co teraz robi? Czy te projekty dają Pani radość? Czy to naprawdę jest Pani głos, Pani wybór, Pani droga?
Piszę to nie po to, żeby Panią zranić. Piszę, bo mi zależy. Bo pamiętam tę Marylę, która potrafiła jednym wejściem na scenę zatrzymać całe powietrze w sali. Bo tęsknię za szczerością i prawdą, które zawsze były w Pani muzyce.
Mam tylko jedno życzenie: żeby Pani znowu była sobą… Tą Marylą, którą kochaliśmy za autentyczność i prawdę.
Z najszczerszą troską, ogromnym sentymentem i naprawdę rozdartym sercem,,,

Pani Marylo,
Piszę do Pani z emocjami, z którymi naprawdę trudno mi sobie poradzić. Jestem Pani fanem od tylu lat, że właściwie nie pamiętam życia bez Pani piosenek. Jeździłem na koncerty jak na święto. Uczestniczyłem w życiu fanklubu, żyłem Pani muzyką, Pani historią, Pani drogą. Miałem zaszczyt poznać Panią osobiście – i do dziś pamiętam to jak spotkanie z kimś absolutnie wyjątkowym.
Może dlatego ta wiadomość aż tak mnie boli. Bo piszę ją z sercem, które naprawdę pęka.
W przeddzień premiery nowej płyty czuję, że coś muszę powiedzieć — nawet jeśli to trudne. Ten album sprawia wrażenie, jakby ktoś całkowicie odciął Panią od własnej artystycznej tożsamości. Jakby próbowano ubrać Panią w czyjeś pomysły, czyjeś mody, czyjeś brzmienia. I to widać. I to boli. Bo Pani twórczość przez lata miała duszę, potęgę, emocję, której nikt nie potrafił podrobić.
A teraz — mam wrażenie, że ta dusza została gdzieś schowana. I naprawdę nie potrafię zrozumieć, dlaczego pozwolono, by tak ogromna legenda została poprowadzona drogą, która bardziej przypomina czyjąś strategię niż Pani serce. Jest mi potwornie przykro, że Pani wizerunek, wypracowany przez dekady, tak łatwo się rozmywa. Że to, co było prawdziwe i charakterystyczne, zostało przykryte czymś, co w ogóle do Pani nie pasuje. Jako fan, który był z Panią przez większość swojego życia, czuję się, jakby ktoś mi zabrał Marylę, którą znałem.

Pani Marylko,

Niestety nie mogłam być dziś z Wami na premierze w Jedynce. Mam nadzieję, że dobrze się tam bawiliście ! Nie mogę się doczekać całości płyty, którą odsłucham. Najbardziej, ale to najbardziej na Świecie, czekam na „wyjca” w wersji x3 - nasza M., Herbut i Błażej Król! To totalnie magiczne głosy !

Bawcie się !


Do zobaczenia w Poznaniu, jak zawsze.
Kasia Sasiak

,,I śpiewam, bo to jest najlepszy narkotyk..."

Wielka szkoda że takie wydarzenia nie są ogłaszane wcześniej żeby można było sobie zaplanować czas

Najmilsi, drodzy fani, forumowicze, piszący, czytający, zaglądający doczekaliśmy, dotrwaliśmy, mamy to, mamy płytę ,,Niech żyje bal'. Jeszcze chwila i objawi się nam do końca ten spektakularny projekt, który przenosi Marylę i Jej największe przeboje w kolejne dekady XXI wieku. Przeboje w wersjach aranżacyjnych i muzycznych odświeżonych, odnowionych, uwspółcześnionych, takie znane-nieznane. To ponadczasowe, ponaddziejowe, ponadpokoleniowe utwory, które zasługują na to by dostać nowe życie. Tak też się stało. Nasza Kochana Maryla, Królowa Polskiej Piosenki i topowi artyści współczesnej sceny muzycznej wyśpiewali nam słowa i nuty, które grają w duszy niezliczonych pokoleń, a teraz będą grały kolejnym. Staną się nieśmiertelne na następne dekady. Dzięki temu też szersze grono dociera i poznaje piosenki mniej znane, te perełki jak ,,Na brudno", ,,Dworzec", ,,A choćby z gwinta", ,,Człowiek, człowiek", ,,W szeregu", ,,Lato", ,,Zaczęty zeszyt", ,,Czysta nafta", ,,Najlepszy narkotyk" i wiele innych, które odnajduje i odkrywa każdy, kto zagłębia się w repertuar i artyzm Naszej Królowej.
Dziś jest wyjątkowy dzień. Życzę wszystkim wspaniałych, niezapomnianych wrażeń muzycznych, wzruszeń, wspomnień, dobrych emocji, a Naszej Królowej dodatkowo satysfakcji z wydania na świat tej płyty. Niech się niesie śpiew marylowy, niech czaruje, niech trwa i ,,niech żyje bal, bo to życie to bal jest nad bale.." Czekamy na wrażenia z tego wyjątkowego wydarzenia od wszystkich.

,,I śpiewam, bo to jest najlepszy narkotyk.. "

Piękny koncert i look w Krakowie. Dobrze, że Radio RMF prowadziło transmisję na żywo. Urzekło mnie wykonanie Wielkiej Wody. Dziś była również premiera odcinka Zajazdu z udziałem Pani Maryli. Pomysł świetny. Udanej premiery!

Oczywiście, że widzieliśmy milusińscy Piotrek i Mama. Odebrało mi mowę i możliwość reagowania, bo to... Hmmm.. Chwila zadumy i refleksji... No właśnie, co tam się wydarzyło.? Napiszę jak usłyszę pełną wersję... Woow..

A teraz czas zacząć świętować Święto Niepodległości. Ciekawe co słychać na Rynku Głównym w Krakowie. Udanego śpiewania.

Widzieliście zajawkę Niech żyje bal na instagramie? Jestem oczarowana, Piotrek zachwycony. Czekamy na pełną wersję!

Proszę o nagranie filmiku zachęcającego młodych ludzi do pójścia na wybory — zgadza się od razu. Dziękuję mu za spotkanie i nawiązuję do jego występu w Jarocinie! Nigdy nie zapominam o moim miejscu zamieszkania, jeżeli wiem, że dany artysta miał z nim kontakt.

Ralph, może nie pamiętasz naszego spotkania, ale ja zostawiłem je w pamięci na bardzo długo i mam nadzieję na jeszcze wiele spotkań — czy to przypadkowo, czy to całkiem nieprzypadkowo. Zwykły człowiek, niezwykły artysta. Dziękuję Ci za Twoją prostotę, szacunek i empatię.

#kosmicznaenergia #ralph #urodziny

Marzę, żeby kiedyś zrealizować z Tobą wywiad — czy to w formie podcastu, wideopodcastu, czy prasowo. Jesteś tego warty, jesteś artystą naszych czasów! Musiałem podzielić się w Twoje urodziny tym wspomnieniem i jeszcze raz dziękuję — zawsze — fanklubowi i menadżerom Maryli za przychylność i wszelką pomoc!

Ralph miał wczoraj urodziny, więc napisałem wspomnienie spotkania z nim. Wspomnienie z Sopotu, czyli urodziny Ralpha Kamińskiego!

Ogłosiły dziś ptaszyny, że najsłynniejszy kosmiczny Ralph obchodzi urodziny, zatem nie pozostaje mi nic innego, jak tylko życzyć mu wszystkiego, co najlepsze — kolejnych wcieleń artystycznych, które wychodzą mu znakomicie, wbrew opinii niektórych konserw, które nie chcą się otworzyć! Proszę Cię, Ralphie, nie zmieniaj się! Tylko kochaj, kochaj, kochaj, twórz i śpiewaj!
—————————————————————

A teraz czas na wspomnienie z Ralphem w roli głównej. Właśnie za takie wspomnienia kocham moje życie!

Końcówka maja, Sopot. Słońce ogrzewa piękne ulice przed słynnym klubem SPATiF. Trwa właśnie premiera remaku „Nie ma jak pompa” — nota bene, świetnego. Po oficjalnej premierze, w towarzystwie radia RMF, ma odbyć się intymne spotkanie artystów z fanami. Czekamy około dwóch godzin — reporterzy mają pierwszeństwo. Mega się stresuję, mam do pokonania kilkanaście bardzo stromych schodów! Wdrapuję się bez wahania, z pomocą kilku osób z fanklubu. Siadam na skórzanej, klubowej kanapie, zza baru wyłania się Ralph. Przez przypadek potyka się o moje nogi, przeprasza mnie z wielkim urokiem. Byłem tak wniebowzięty, że nic mi nie mogło przeszkadzać. Rozpoczyna się podpisywanie plakatów.

T: Ralph, widziałem Cię wczoraj w „Kropce nad i”.
R: Tak, Monice zależało, żebym był, więc połączyłem się zdalnie!
T: Uwielbiam tę kobietę! Jestem zażenowany zachowaniem niektórych polityków… A co z Opolem, pani Marylo?
Maryla: Nie będzie mnie.
R: Szkoda, nie ma Opola bez Maryli!