Forum

O Występie królowej w Sopocie możma by napisać. Bardzo dużo. Ale słowa są zbędne Maryla jest królową jakieś Polska muzycznie nie ma nie miała i miała już nie bedzie. Maryla jest jedyna w swoim rodzaju. Potrafiąca zrobić show na najwyższym poziomie. Łączy pokolenia od wielu wielu lat. I cieszy. Ludzi sobą. Duety znakomite strój rewelacyjny. I Maryla jest jedyna w swoim rodzaju niepowtarzalna. Było pieķnie. Cudownie bajecznie. I trzeba życzyć 200 lat na scenie.

I może właśnie dlatego ta miłość do Pani nie ma końca. Bo przy Pani nigdy nie wiadomo, co będzie za następnym zakrętem. Będzie piosenka, będzie cekin, będzie zegarek, będzie lazurowy kamień, będzie „Sing-Sing”, będzie Igor… a przede wszystkim będzie MARYLA.

Kocham Panią miłością nieskończoną.
Taką, której nawet kalkulator nie policzy.

Kuba ❤️

Bo Pani przecież nie może po prostu ubrać się na scenę. Pani musi zrobić z ubrania osobne przedstawienie. Kostium u Pani nie jest dodatkiem. On ma własny scenariusz, własne tempo i chyba czasem nawet własne poczucie humoru.

I wie Pani co? Nigdy Pani nie przestanie mnie zaskakiwać.

Kiedy wydaje mi się, że już wiem, czym Pani może mnie zachwycić, Pani robi coś zupełnie innego. Jakby za każdym razem otwierała Pani kolejne drzwi, a za nimi zamiast zwykłego pokoju czekał kolejny kolorowy świat.

A kostium?!

Ja już sobie wcześniej wymyśliłem: będą lazurowe kamienie. No i były! Tylko oczywiście Pani Maryla nie mogłaby poprzestać na kilku kamieniach. Całe rękawy wyglądały, jakby ktoś ukradł kawałek nieba, rozbił go na tysiąc turkusowych kawałków i obszył nimi tkaninę.

A spódniczka… Ach, spódniczka!

Blaszki, zegarki, litery — wszystko tam było! Wyglądała jakby szafa, jubiler, zegarmistrz i jakiś kompletnie szalony poeta spotkali się pewnego wieczoru przy jednym stole i postanowili wspólnie uszyć kostium dla Maryli Rodowicz. I chyba właśnie tak powinno być.

C.D.

A kostium?!

Ja już sobie wcześniej wymyśliłem: będą lazurowe kamienie. No i były! Tylko oczywiście Pani Maryla nie mogłaby poprzestać na kilku kamieniach.

Pani Marylo, Królowo Nasza! ❤️

Sopot był Pani. I właściwie trudno tu cokolwiek więcej dodać, bo kiedy Pani wychodzi na scenę, to nawet Bałtyk chyba na chwilę przestaje szumieć, żeby posłuchać.

Powaliła Pani wszystkich na kolana. I to nie metaforycznie — choć przy takim wejściu metafory same cisną się pod pióro. Były piękne duety, było wzruszenie, była energia, od której człowiekowi robi się cieplej nawet bez sierpniowego słońca.

No i Igor! Niezastąpiony. ❤️ Razem wyglądacie jak duet, który dawno temu umówił się z losem, że będzie robił na scenie zamieszanie. I robi. Sztos!

A „Sing-Sing”? No proszę Pani… To już była jazda bez trzymanki! Moim zdaniem — najlepsza aranżacja tej piosenki ze wszystkich, jakie do tej pory słyszałem. Niby znamy tę historię od lat, a tu nagle „Sing-Sing” dostał nowe życie. Jak stara fotografia, którą ktoś nagle wyciągnął z szuflady, potrząsnął nią i powiedział: „No dobrze, kochani, bawimy się od nowa!”.

Pani Marylko, no rozśpiewała Pani i roztańczyła cały Sopot! Od rana oglądam powtórki i przeżywam ten występ tak samo jak wczoraj, coś wspaniałego. Zazdro tym, co na żywo widzieli i słyszeli, pewnie do tej pory ciężko Wam zejść na ziemię.
Czekam bardzo na Ostrów Wielkopolski, odliczam dni i wyobrażam sobie jak to będzie.

Pozdro i do zo. ewik.